...

źródło i pozostałe informacje:
http://culture.pl/pl/dzielo/katarzyna-kozyra-piramida-zwierzat

w artykule: Katarzyna Kozyra, "Piramida zwierząt"

Joanna Rajkowska "Palma"

źródło

 

Osoby przyjeżdżające po raz pierwszy do stolicy i wysiadające na dworcu Warszawa Centralna, mogą przeżyć szok wychodząc na Aleje Jerozolimskie. W oddali, na osi ulicy, notabene najdłuższej w Warszawie, widoczne jest drzewo, a dokładnie - palma.

Czy to fatamorgana? Co robi palma w środkowoeuropejskim mieście, w dodatku w tak niesprzyjającym jej klimacie? Pytanie należałoby jednak sformułować inaczej, chociaż niewiele osób to czyni: dlaczego główna ulica w Warszawie w swej nazwie ma Jerozolimę?
czytaj więcej

źródło: http://culture.pl/pl/dzielo/joanna-rajkowska-pozdrowienia-z-alej-jerozolimskich

Rzeźby, które trzeba znać - Katarzyna Kobro "Kompozycja przestrzenna nr 6"

Szczegółowe informacje znajdziesz tutaj

Rzeźby, które trzeba znać - "Guzy" Alina Szapocznikow

 

źródło

Informacje poniżej  w poście: Rzeźba: obiekty i sytuacje przestrzenne

Rzeźby, które trzeba znać - "Turyści" D. Hanson

„Turystów“ z 1988 r., których chyba każdy zna jeszcze z podręcznika do plastyki ze szkoły podstawowej. Artysta urodzony w 1925 r. w Aleksandrii (USA) zmarł w 1996 na Florydzie w wyniku zatrucia toksycznymi materialnymi, z których wykonywał swoje figury.

Do pierwszych " socjokrytycznych" figur Hansona należą prezentowane m.in. "Odpady" z 1967 r. przedstawiające noworodka owiniętego folia leżącego na śmietniku, „Aborcja“ z 1965 r. lub "Wypadek motorowy" z 1967 r. Te spektakularne sceny były w latach 60-tych skierowane do amerykańskiego społeczeństwa jako protest. Protest przeciwko przemocy, gwałtom wypadkom, jaskrawym wykroczeniom przeciwko życiu. Późniejsze figury to ludzie głęboko osadzeni w swoich zwykłych zajęciach, w swojej szarej, monotonnej codzienności. Artysta przedstawiając ludzi w bezruchu, jakby zatrzymanych w momencie, zastygłych, z martwym wzrokiem szklanych oczu osiągnął efekt głębokiego znużenia i monotonii.

Uderza tu silnie niemal "krzycząca" rezygnacja i bezsens. Postacie nieczule i zmęczone wykonywaniem swoich nudnych zajęć. To m.in. robotnicy na budowie, malarz ścian pobrudzony farba, sprzątaczka z wózkiem obładowanym środkami czystości, kobieta dźwigająca siatkę z zakupami... Wszyscy gdzieś dążą bez pośpiechu, stoją oparci o ścianę lub siedzą. Wyizolowani i samotni w bezsensie swojego bytowania. Hanson poprzez uderzającą szczegółowość detalu (włosy na ciele, żylaki, zmarszczki, sprzęty typu: aparat fotograficzny) zaciera granice miedzy rzeczywistością a iluzją. Dodrze wyeksponowane figury w galerii mieszają się ze zwiedzającymi wystaw. Efekt jest zaskakujący. (Przykładem, trochę śmiesznym, może być koleżanka, która podeszła do siedzącego nieruchomo na fotelu żywego mężczyzny, myśląc, ze to kolejna z figur Hansona...)

Zatarcie owej granicy rzeczywistości i złudy nie było celem artysty. Sam stwierdził: "Jeżeli moje prace dają iluzje, jest ona produktem ubocznym. Ja mam inne cele, ja chciałbym urzeczywistniać". Twierdzi tez, ze jego celem jest także schwytanie pustki, samotności i rzeczywistości życia tych ludzi. Próbuje wydobyć wnętrze człowieka przedstawiając zewnętrzny wygląd z duża wiarygodnością detalu.

źródło: http://www.uni.opole.pl/~ozog/pomnikipapieza/knshs/text/korespondencje/stt_dix.htm
pobrano: 3 lutego 2015

Rzeźba: obiekty i sytuacje przestrzenne

Alina Szapocznikow

Katarzyna Kobro

Przewodnik po sztuce to cykl krótkich audycji edukacyjnych, w których artysta Zbigniew Libera przedstawia historię sztuki XX wieku. Opowieść Libery ilustrowana jest dziełami ze zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi. Każdy odcinek poświęcony jest ważnemu artyście, zjawisku artystycznemu bądź szczególnie wybitnemu dziełu sztuki. Program ma formułę autorskiego felietonu, który łączy wiedzę o charakterze encyklopedycznym z ciekawostkami i osobistymi spostrzeżeniami prowadzącego.

Zbigniew Libera (ur. 1959) – artysta, performer, autor obiektów, instalacji oraz filmów wideo – zadebiutował na początku lat 80. filmem Obrzędy intymne, ale uznanie krytyki zdobył w pierwszej połowie lat 90. cyklem prac Urządzenia korekcyjne. Zestaw Body master dla chłopców (1994) oraz Łóżeczka porodowe dla dziewczynek (1996), podobnie jak najbardziej znane dzieło artysty Lego. Obóz koncentracyjny, to w pełni funkcjonalne obiekty, stanowiące imitacje rzeczywiście istniejących przedmiotów. Poddając je nieznacznym modyfikacjom i osadzając w obcym dla nich kontekście, Libera pokazuje rolę, jaką w procesie w socjalizacji, odgrywają przedmioty codziennego użytku. Wiele z jego prac weszło do kanonu współczesnej sztuki europejskiej.

Muzeum Sztuki w Łodzi to muzeum, którego główną osią programową jest sztuka awangardowa, dokumentowanie jej historii i praca nad jej aktualizacją. Instytucja posiada trzy oddziały: ms1, ms2 oraz z Pałac Herbsta. Założona w 1930 roku placówka jest drugim najstarszym muzeum sztuki nowoczesnej na świecie, wpisanym do Państwowego Rejestru Muzeów w 1998 roku.

źródło: http://ninateka.pl/film/przewodnik-po-sztuce-alina-szapocznikow-odc-11

źródło: http://ninateka.pl/film/przewodnik-po-sztuce-odc-3-katarzyna-kobro

Człowiek w przestrzeni kultury

Zagadnienia:

1. Kultura a natura.
2. Pochodzenie terminu kultura.
3. Historyczne i współczesne definicje kultury.
4. Nauki badające kulturę.
5. Duchowe i materialne aspekty kultury.
6. Artefakty kultury.
7. Rozróżnienie: kulturalny - kulturowy

Do poczytania:

Marian Golka, Czym jest kultura?

Festiwal Kultura 2.0

Co to jest kultura? wprost.pl (ostro)

Do obejrzenia: